പ്രതിദിന പംക്തി

മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോറിന് സുരക്ഷ ഇഷ്ടമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് പുതിയ കാര്യങ്ങൾ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഭയമോ മടിയോ അനുഭവപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ പഠനവും വളർച്ചയും സാധാരണയായി പരിചിതമായ അതിരുകൾക്കപ്പുറം ചെറിയ ചുവടുകൾ വെക്കുമ്പോഴാണ് സംഭവിക്കുന്നത്.

നമ്മുടെ അനുഭവങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്നത് സംഭവങ്ങൾ മാത്രമല്ല. അവയെക്കുറിച്ച് നമ്മുടെ മനസ്സ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന അർത്ഥവുമാണ്. മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനെ Cognitive Reframing എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഒരു സാഹചര്യം മറ്റൊരു കാഴ്ചപ്പാടിൽ കാണാൻ പരിശീലിക്കുമ്പോൾ, അതിനോടുള്ള വികാരപ്രതികരണവും മാറാം.

നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിൻ്റേയും പെരുമാറ്റത്തിൻ്റെയും വലിയൊരു ഭാഗം പുറമേ അധികം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാത്ത നമ്മുടെ ശീലങ്ങളിലൂടെയാണ് വികസിക്കുന്നത്. ഉറക്കം, വായന, വ്യായാമം, ശ്രദ്ധ, ഭക്ഷണം. ഇവയൊക്കെ ഒരു ചെടി എന്ന നിലയിൽ ചിന്തിച്ചാൽ നമ്മളുടെ ആരോഗ്യപരമായ മുന്നേറ്റത്തെ സഹായിക്കുന്ന "വേരുകൾ" ആണ്. വിജയം പലപ്പോഴും ആ ചെടിയുടെ "പൂവ്" മാത്രമാണ്.

മനസ്സ് ഒരുദിവസം കൊണ്ട് ശാന്തമാകില്ല. അതൊരു സമുദ്രമാണ്. അലയാഴി എന്നല്ലേ നമ്മൾ സമുദ്രത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാറ്? അലയൊഴിഞ്ഞ് ആഴിയോ, അല്ലേ? അപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു കുതിക്കാൻ, നിത്യവും സാധന വേണ്ടിവരും.

നമ്മൾ നമ്മെക്കുറിച്ച് ആവർത്തിച്ച് പറയുന്ന കഥകൾ നമ്മുടെ പെരുമാറ്റത്തെ സ്വാധീനിക്കും. മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ഇതിനെ self-beliefs അഥവാ self-schema എന്ന് വിളിക്കുന്നു. പുതിയ അനുഭവങ്ങളും ബോധപൂർവമായ പരിശീലനവും ഈ സ്വയംധാരണകളെ ക്രമേണ മാറ്റാൻ സഹായിക്കും.

ആവർത്തനമാണ് പഠനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. ഒരു പ്രാവശ്യം ചെയ്തതുകൊണ്ടു മാത്രം തലച്ചോർ പുതിയ ശീലം സ്വീകരിക്കില്ല. സ്ഥിരമായ പരിശീലനമാണ് നാഡീപഥങ്ങളെ ശക്തമാക്കുന്നത്. അതിനൊരു എളുപ്പവഴിയും ഇല്ല.

തലച്ചോറും ഒരു തോട്ടം പോലെയാണ്. നല്ല ചിന്തകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഗുണപരമായ ചിന്തകൾ ബോധപൂർവം വളർത്തിയില്ലെങ്കിൽ, ഭയം, ഉത്കണ്ഠ, നെഗറ്റീവ് ശീലങ്ങൾ എന്നിവയാകുന്ന കളകൾ അവിടെ സ്വയം വളരാൻ ഇടയുണ്ട്. ചിന്തകളെ ശ്രദ്ധിക്കുക, വഴി തെറ്റുന്നവയെ നേർവഴിക്കു നടത്തുക. കളകൾ നിറയണോ അതോ വിളകൾ നിറയണോ എന്നത് നമ്മുടെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്.

നമ്മുടെ തലച്ചോർ ലഭ്യമായ വിഭവങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പഠിക്കാനും മുന്നേറാനും തക്കവിധത്തിലെ ചിന്തകൾ രൂപപ്പെടുത്താൻ കഴിവുള്ളതാണ്. പൂർണ്ണമായ സാഹചര്യം കിട്ടിയാലേ തുടങ്ങൂ എന്ന ചിന്തയൊന്നും അവിടെയില്ല. അങ്ങനെ എല്ലാം ഒത്തുവരാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത് പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വളർച്ച വൈകിപ്പിക്കും.

മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ Learned Helplessness എന്ന ആശയമുണ്ട്. തുടർച്ചയായി പരാജയങ്ങൾ അനുഭവിച്ചാൽ, പിന്നീട് വിജയിക്കാനുള്ള സാധ്യത ഉണ്ടായാലും ചിലർ ശ്രമിക്കാൻ മടിച്ചേക്കാം. ന്യൂറോപ്ലാസ്റ്റിസിറ്റിയുടെ ഒരു സാധ്യത ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു. ഭയന്നു നിൽക്കുന്ന പഴയ അനുഭവത്തെ, പുതിയ അനുഭവങ്ങൾ, ചെറിയ വിജയങ്ങൾ, സ്ഥിരമായ പരിശീലനം എന്നിവയിലൂടെ ക്രമേണ മാറ്റിയെടുക്കാനാകും എന്നു പഠനങ്ങൾ കാണിച്ചുതരുന്നു.

പുതിയ ശീലങ്ങൾ രൂപപ്പെടുമ്പോൾ പലപ്പോഴും വലിയ ഫലങ്ങൾ ഉടൻ സംഭവിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാൽ സ്ഥിരമായ പരിശീലനം തലച്ചോറിൽ ക്രമേണ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ചെറിയ പുരോഗതിയെ വിലമതിക്കേണ്ടത് ആ വിധത്തിലാണ്. പുറത്ത് ഫലം വൈകിയാലും, ഉള്ളിൽ മാറ്റം നടക്കുന്നുണ്ട് എന്നതിലാണ് കാര്യം.