യാചകൻ
മണ്ണില്ല മരമില്ല വിണ്ണില്ല, നെഞ്ചിൽ
പൊട്ടിച്ചിതറി ചില്ലക്ഷരവിത്തുക-
മഴ കാവുതീണ്ടുമ്പോൾ
മഴയിന്നൊരു മുത്തശ്ശിയായ്
മൗനത്തെ മുറിക്കുന്നു
ഒരു അൺപാർലമെന്ററിക്കവിത
ഭാവനയുടെ വാങ്മയരൂപത്തെ
ആദ്യാനുരാഗത്തോടെ
കടൽ പഴയതുപോലെ അല്ല
അതിരാവിലെ
പ്രഭാതകർമ്മങ്ങളിലേർപ്പെടുമ്പോഴായിരുന്നു
സമാ…….
പ്രകീർത്തനങ്ങൾ
ചുറ്റും മുഴങ്ങുന്നു
മരങ്ങൾ
ഉച്ചവെയിൽ ഉച്ചിയിലേറ്റി
മണ്ണിൽ തണലെഴുതുന്നുണ്ട്
ഭൂമിയുടെ ഗ്രന്ഥപ്പുരകൾ
അമ്മയെ വായിച്ചപ്പോൾ-
ഗർഭപാത്രത്തിൽ കല്ലു-
തോന്നൽ
നിന്റെ ചിരിക്ക്
ചോരച്ചുവ
ക്ലാവ് മണം
ആത്മകഥ എഴുതുമ്പോള്
അന്തരംഗത്തിലെ
ചിന്താശകലങ്ങള്
മനുഷ്യരാണ്
അത്രയും കാലം
ചില്ലലമാരയ്ക്കകത്തടച്ചിട്ട
പുസ്തകങ്ങളിലൊന്ന്
