വിശപ്പിന്റെ കൊടി
പേര് ചേർത്തൊരു കാര്യം പറയുന്നത്
കഞ്ഞി വാർക്കുന്നതുപോലെത്തന്നെ.
ഞാൻ
ഞാൻ,
സമാനതകളില്ലാത്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ
ഏകാധിപതിയായ ചക്രവർത്തിനി!
അവറാച്ചന്റെ* കത്തുകൾ
എന്റെ കണ്ണുകൾ
ഒപ്പിവയ്ക്കുന്നു.
ഓർമ്മയുടെ പിടിവള്ളി
മുറിയുന്ന നേരത്ത്
നിന്നെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ഞാൻ
ഉയർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു.
കടൽ പഴയതുപോലെ അല്ല
അതിരാവിലെ
പ്രഭാതകർമ്മങ്ങളിലേർപ്പെടുമ്പോഴായിരുന്നു
ഓർമ്മമരത്തിൻ്റെ വേരുകൾ
എന്റെ കല്ലറയിൽ
നീ
കുറച്ച്
രക്തപുഷ്പങ്ങള്
വയ്ക്കണം
മണ്മറഞ്ഞുപോയവരുടെ മേൽവിലാസങ്ങൾ
അപ്രതീക്ഷിതമായി
മൺമറഞ്ഞു പോയ
ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനോ ചെറുപ്പക്കാരിക്കോ
നിന്നെയും തേടി
ദൂരെ വിണ്ണിലെ താരമാണന്നു നീ
താഴെ മണ്ണിന്റെ മോഹമാകുന്നു ഞാൻ.
ദൂതയച്ചൊരെൻ നക്ഷത്രപേടകം
ഓതി നിൻ കാതിലെൻ പ്രേമഗീതകം.
രണ്ടു കവിതകൾ
ഈ ശരീരം ഞാനാണ്,
ഞാൻ കാണിക്കുന്ന
പിടപ്പുകളാണ്,
പ്രണയത്തിൻ്റെ ജ്വരമാണ്,
വല്ലാതെ ഞാനാണ്.
നീയുമാണ്.
ഭ്രാന്തുള്ളവരെ ഒരുമിച്ചിരിക്കാന് അനുവദിക്കരുത്
തലക്ക് വെളിവില്ലാത്ത രണ്ടുപേരെ
ഒരുമിച്ചിരിക്കാന് അനുവദിക്കരുത്.
അത് അപകടമാണ്.
വിട പറയുന്ന വർഷമേ
വിട പറയുന്ന വർഷമേ
പറഞ്ഞിട്ടു പോകുമോ
വെയിലെത്ര കൊണ്ടെന്ന്
മഴയെത്ര നനഞ്ഞെന്ന്
കുളിരെത്ര ചൂടീന്ന്
