കഥ

വായനയ്ക്കൊരു വിരാമമിട്ട്, റീഡിംഗ് ലൈറ്റ് അല്പം ഉയർത്തി അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

ട്രീസയെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ എഴുതാൻ..., അല്ല പറയാൻ തുടങ്ങുന്നത്. അക്ഷരങ്ങളാൽ മോടിപിടിപ്പിച്ചു കെട്ടുറപ്പാക്കിയ ഒരു കഥയുടെയോ, വിവരണത്തിൻ്റെയോ ഗണത്തിൽ ഇതിനെ നിങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തരുത്. മറിച്ച് ഒരു ഭാവനാത്മക ബിംബമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കുക.

മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന കൊടുംകാട്ടിൽ നീണ്ട വാലുള്ള ഒരു കറുത്ത പക്ഷി തലയ്‌ക്കു മുകളിലൂടെ വികൃതമായൊരു സ്വരമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് പറന്നുപോയി.

ബഹളമയമായിരുന്നു മരണവീട് . ഉച്ചത്തിലും സ്വകാര്യമായും ആളുകൾ കൂട്ടം ചേർന്നും ഒറ്റതിരിഞ്ഞും നടത്തുന്ന ചർച്ചകൾ. കരയാത്ത നിലവിളികൾ… മൊബൈൽ ഫോണുകളുടെ ഔചിത്യമില്ലാത്ത രാഗവിസ്താരങ്ങൾ…

'എൽ' എന്നക്ഷരത്തോടെ ഒരു വെളുത്ത കാർ, റോഡിലൂടെ നല്ല ചന്തത്തിൽ ഇഴഞ്ഞു പോകുന്നു. പെൺകുട്ടികളെ മാത്രമിരുത്തുന്ന അതിന്റെ ഓണർ ഒരു സ്ത്രീ തന്നെയാണ്. എന്നാലെനിക്ക് ഹരമെന്നും പുരുഷന്റെയെന്ന് ലോകം അവകാശപ്പെടുന്ന ബൈക്കിനോടാണ്.

മറുകരയെത്താൻ ആറ്റുവക്കിലെ വഞ്ചിയിലേറി തോണിക്കാരനെത്താതെ വഞ്ചിയിൽ തന്നെ അവൻഇരുന്നു . ചില്ലിക്കാടിനിടയിലൂടെ അയാൾ പടർപ്പുകൾ നീക്കി എത്തുമെന്ന കണ്ണുകളുടെ പ്രതീക്ഷ ആ കാഴ്ച്ചയ്ക്കായ് അവിടേയ്ക്ക് തന്നെ ലക്ഷ്യമുറപ്പിച്ചിരുന്നു.

ഡോ.ഹാൻസിന്റെ മുറിയിൽനിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണിൽ ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ് കാഴ്ച മങ്ങിയിരുന്നു. വീണുപോകുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ വേച്ചുവേച്ചാണ് കാത്തിരിപ്പുമുറിയിലെ കസേരയിലേക്കിരുന്നത്. സർക്കസ് കൂടാരത്തിനുള്ളിലെ മരണക്കിണറിനകത്തെന്നപോലെ ചുറ്റുമിരിക്കുന്നവർ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കറക്കത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ അസഹ്യതയോടെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു. ഡോ. ഹാൻസ് എന്തൊക്കെയാണ് പറഞ്ഞതെന്ന്...

ആ സെമിത്തേരിക്കൊരു ശവപ്പെട്ടിയുടെ ആകൃതിയാണ്. വെളുത്തനിറം പൂശിയ ചുറ്റുമതിൽ..

ഇന്നലെയും പതിവുപോലെ രാത്രി പത്തുമണിയോടെ അമ്മയുടെ കാൾ വന്നിരുന്നു. പതിവുപോലെതന്നെ ഞാനതവഗണിച്ചതാണ്, പക്ഷെ പിന്നെയും ഈരണ്ട് തവണ കാൾ മഴങ്ങിയപ്പോൾ ഒരുൾക്കിടിലത്തോടെ കാൾ ബട്ടനണിലേയ്ക്ക് വിരൽ തെന്നിച്ചു.

പലചരക്ക് കടയിൽ നിന്നും വാങ്ങാനേൽപ്പിച്ച സാധനങ്ങൾ ഉമ്മാനെ ഏൽപ്പിച്ചപ്പോൾ പതിവ് പോലെ ഉമ്മ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി….