മീറ്റിംഗിൽ പറയരുത്!
ഒരു കമ്പനിയിൽ അതിലെ സെയിൽസ് ഡിവിഷനിലെ ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ ഒരു വിചിത്രവിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു, ഒരു വലിയ സെയിൽ കിട്ടാൻ പോകുകയാണെങ്കിൽ അത് മുൻകൂട്ടി മീറ്റിംഗിൽ പറയരുത്. പറഞ്ഞാൽ ആ സെയിൽ നടക്കില്ല!
പുതിയ ഒരു മാനേജർ അവിടെ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ഇന്ന് എത്ര ചെയ്യും എന്ന ചോദ്യത്തിന് കിട്ടിയ ഉത്തരമാണ് ആദ്യം പറഞ്ഞത്. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.
“ഇത്, ഈ അന്ധവിശ്വാസം എപ്പോഴാണ് തുടങ്ങിയത്?” ആർക്കും അറിയില്ല.
അദ്ദേഹം ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. ഒരു നോട്ട് ബുക്ക് മുന്നിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഓരോ സ്റ്റാഫിനോടും സംസാരിച്ച് ഓരോ സാധ്യതയും ദിവസവും രേഖപ്പെടുത്തി. ചിലത് മീറ്റിംഗിൽ പറഞ്ഞതാണ്. ചിലതു പറയാത്തതും.
ആറുമാസത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ആ നോട്ടുബുക്ക് മറിച്ചു നോക്കി. അതിലെ കണ്ടെത്തൽ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. ചില സെയിലുകൾ പറഞ്ഞിട്ടും നടന്നു. ചിലത് പറഞ്ഞില്ല എന്നിട്ടും നടന്നില്ല. ഇനിയും ചിലത് പറഞ്ഞിട്ടും നടന്നില്ല.
മീറ്റിങ്ങ് ഹാളിൽ നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു.അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, “നമ്മുടെ വിശ്വാസം തെറ്റാണെന്ന് തെളിയിക്കാനല്ല ഞാൻ ഇതെഴുതിയത്.”
“നമ്മുടെ തീരുമാനം വെറും വിശ്വാസത്തിലല്ല, യാഥാർത്ഥ്യത്തിലാകണം എന്നു നിങ്ങളെ മനസിലാക്കിക്കാനാണ്.”
ശാസ്ത്രം പറയുന്നത്
തലച്ചോർ സദാ പാറ്റേണുകൾ കണ്ടെത്താൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ചിലപ്പോൾ യഥാർത്ഥ ബന്ധമുള്ള പാറ്റേണുകൾ കണ്ടെത്തും. ചിലപ്പോൾ യാദൃശ്ചിക സംഭവങ്ങൾക്കിടയിലും ബന്ധമുണ്ടെന്ന് തോന്നാം. അതുകൊണ്ടാണ് നല്ല തീരുമാനങ്ങൾക്ക് നിരീക്ഷണവും രേഖപ്പെടുത്തലും പ്രധാനമാകുന്നത്. അതിലൂടെ മാത്രമേ അബദ്ധവിശ്വാസങ്ങൾ നേരിട്ടു മനസിലാക്കാനാകൂ.
ആത്മീയ പ്രതിഫലനം
വിശ്വാസം നമ്മെ സമാധാനത്തിലേക്ക് നയിക്കണം. ഭയത്തിന്റെ തടവറയിലേക്ക് അല്ല.
പരിശീലനം
അടുത്തിടെ നിങ്ങൾ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തപ്പോൾ, അതിന്റെ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വിശ്വാസം ഓർക്കുക.
എഴുതുക: “ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തത് എന്ത് വിശ്വസിച്ചിട്ടാണ്?”
ഇനി ചോദിക്കുക: “ആ വിശ്വാസത്തിന് യഥാർത്ഥ തെളിവുണ്ടായിരുന്നോ?”
അതേ സംഭവം ആവർത്തിച്ചാൽ, ഇത്തവണ നിങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പുതിയ ചോദ്യം എഴുതുക.
ഒരു കാര്യത്തിലും തെളിവില്ലാത്ത ഭയമോ വിശ്വാസമോ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി തീരുമാനമെടുക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.
ഇന്നത്തെ വാക്യം
“വിശ്വാസം എന്റെ ചിന്തയെ നയിക്കാം; എന്നാൽ എന്റെ തീരുമാനത്തെ നയിക്കേണ്ടത് യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.”
