പഴയ കത്ത്
വീടാകെ വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടെ വീട്ടമ്മക്ക് ഒരു പഴയ പെട്ടി കിട്ടി. അതിൽ സ്കൂൾകാലത്തെ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും ചില ചിത്രങ്ങളും ഒരു പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. കത്ത് തുറന്നപ്പോൾ അത് അഞ്ചാം ക്ലാസിലെ ടീച്ചർ എഴുതിയ കുറിപ്പായിരുന്നു.
“ഇവൾക്ക് നല്ല ഭാവനയുണ്ട്. കഥകൾ പറയാനുള്ള കഴിവുണ്ട്. അത് ഒരിക്കലും നഷ്ടപ്പെടുത്തരുത്.” എന്നായിരുന്നു അതിലുണ്ടായിരുന്നത്.
അന്നാ കുറിപ്പു വായിച്ച് അമ്മയും അച്ഛനും തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചത് അവർക്ക് ഓർമ വന്നു. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ആ കത്തും കൈയിൽപ്പിടിച്ച് അവർ വിതുമ്പി. വർഷങ്ങളായി ഒരു പരാജയമാണെന്നായിരുന്നു അവർ സ്വയം വിലയിരുത്തിയിരുന്നത്. ആ അധ്യാപിക പണ്ട് തൻ്റെ വിദ്യാർത്ഥിനിയിൽ കണ്ട, വീട്ടുകാരോടു പങ്കുവെച്ച ആ വെളിച്ചം അവർ പൂർണമായും മറന്നുപോയിരുന്നു. എന്നാൽ ആ കത്ത് അവരിൽ പുതിയ തെളിച്ചം കൊണ്ടുവന്നു. ജീവിതം തന്റെ കഴിവുകളെ പൂർണമായും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല എന്നവർ ഓർത്തെടുത്തു. മെല്ലെ അവരിൽ ആത്മവിശ്വാസത്തിൻ്റെ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
ശാസ്ത്രം
നമ്മുടെ തലച്ചോർ വേദനയുള്ള അനുഭവങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പ്രവണത കാണിക്കാം. അതിനാൽത്തന്നെ നമുക്കു ലഭിക്കുന്ന പ്രശംസകളും കരുതലും ലഭിച്ച നിമിഷങ്ങൾ പിന്നിലേക്ക് പോകാം. ബോധപൂർവം ആ നല്ല ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും വിളിച്ചുവരുത്തുമ്പോൾ, അവയ്ക്കും വീണ്ടും മാനസിക പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാൻ തുടങ്ങും.
ആത്മീയ കാഴ്ചപ്പാട്
ഓർമ്മകളെ മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ… ഓർമ്മകളിലേക്ക് വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും. വെളിച്ചം വന്നാൽ ഇരുട്ട് പൂർണമായും അപ്രത്യക്ഷമാകണമെന്നില്ല. എന്നാൽ ഇരുട്ട് മാത്രമല്ല അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകും.
ഇന്നത്തെ പരിശീലനം
ഒരാൾ ഒരിക്കൽ എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ഒരു നല്ല വാക്ക് ഓർത്ത് എഴുതാം. എന്നിൽ മറ്റൊരാൾ കണ്ട ഒരു നല്ല ഗുണം ഞാൻ മറന്നുപോയിട്ടുണ്ടോ? അതൊന്ന് ഓർത്തെടുത്താലോ?
