സിന്ധു സുഗതൻ
സ്നേഹത്തിൻറ വാസന
ചിന്തയിലഗ്നിയായ് നീ ജ്വലിക്കുമ്പോൾ
ചന്ദന ഗന്ധം കാറ്റിൽ നിറയുന്നു.
വൻ മതിലെല്ലാം ഭസ്മമായ് തീരുന്നു
ജീവിതം തന്ന മുറിവുകൾ
ജീവിതം തന്ന മുറിവുകൾ
ചീർത്തു വീർത്തു തന്നേയിരിക്കുന്നു
സ്നേഹമൂറിയെത്തുമിടങ്ങൾക്ക്
അകലെയായിട്ടിരിക്കുന്നു
ഭ്രാന്ത്
ഭ്രാന്തനെന്നെന്നെ വിളിക്കുവാൻ മാത്രം
ഭ്രാന്തെനിക്കുണ്ടോ അതാണെൻറ സംശയം
ഭ്രാന്തമായ് തോന്നുമീ ലോകത്തെ നോക്കി
ഭ്രാന്തമായൊന്നു ചിരിച്ചതോ കുറ്റം
വിട പറയുന്ന വർഷമേ
വിട പറയുന്ന വർഷമേ
പറഞ്ഞിട്ടു പോകുമോ
വെയിലെത്ര കൊണ്ടെന്ന്
മഴയെത്ര നനഞ്ഞെന്ന്
കുളിരെത്ര ചൂടീന്ന്
വാർദ്ധക്യം
അറിഞ്ഞു മയങ്ങാൻ കൊതി എനിക്കേറുന്നു
അറിവു തിരഞ്ഞ രാപ്പകലുകൾ അകലുന്നു
അരികത്തു നീയില്ല, അറിയാൻ കൊതിയില്ല








