അപൂർണ ചിത്രം
ഒരു ചിത്രകാരൻ ഒരു വലിയ ചിത്രം വരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. പാതി പൂർത്തിയായപ്പോൾ ഒരു സന്ദർശകൻ അവിടേക്കു ചെന്നു. അയാൾ ചിത്രം കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇത് എന്താണ്? ഇങ്ങനെയാണോ വരയ്ക്കുക? ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ? നിങ്ങൾ എന്താണ് ഈ വരകൾ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?”
ചിത്രകാരൻ അതുകട്ടു ചിരിച്ചു. “അതിന് ഈ ചിത്രം ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കിയിട്ടില്ലല്ലോ.”
അതോടെ അയാൾ തല താഴ്ത്തി പുറത്തേക്കു പോയി. നാളുകൾക്കു ശേഷം അതേ സന്ദർശകൻ വീണ്ടും ആ വഴി വന്നു. അയാൾ അന്നു കണ്ട ചിത്രം തിരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ കണ്ടെത്തി. അതു വളരെ മനോഹരമായ ചിത്രമായിരുന്നു.
അയാൾ ലജ്ജയോടെ ചോദിച്ചു.
“അന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത് തെറ്റിപ്പോയി.”
ചിത്രകാരൻ പറഞ്ഞു. “ഇല്ല. നീ കണ്ടത് ആ ചിത്രത്തിൻ്റെ അപൂർണമായ ഒരു ഘട്ടമായിരുന്നു. പക്ഷേ അതാണ് യഥാർത്ഥ ചിത്രമെന്ന് നീ കരുതി.”
ശാസ്ത്രം
നമ്മുടെ മനസ്സ് പലപ്പോഴും ഒരു നിമിഷത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മുഴുവൻ വ്യക്തിത്വത്തെയും വിലയിരുത്തും. ഒരു പരാജയം, ഒരു തെറ്റ്, ഒരു നിരാശ. ഒക്കെ മതി സ്വയം പഴിക്കാനും അതുപോലെ മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാനും. എന്നാൽ മനുഷ്യന്റെ തലച്ചോർ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പഠിക്കാനും മാറാനും കഴിവുള്ളതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒരു ഘട്ടം, എന്നാൽ മുഴുവൻ ജീവിതമെന്നല്ല അർത്ഥം.
ആത്മീയ കാഴ്ചപ്പാട്
ദൈവം പലപ്പോഴും പൂർത്തിയായ ശിൽപത്തെ അല്ല കാണുന്നത്. കൊത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശിൽപത്തെയും അതു കാണുന്നുണ്ട്.. അപ്പോൾ നമ്മൾ എന്തിന് തിടുക്കപ്പെട്ട് അവസാന വിധി പറയണം?
ഇന്നത്തെ പരിശീലനം
ഡയറിയിൽ എഴുതുക. “ഞാൻ ഒരു അപൂർണ ചിത്രമാണ്. അതിനർത്ഥം ഞാൻ മോശമാണെന്നല്ല. ഞാൻ ഇപ്പോഴും രൂപപ്പെടുകയാണ്.”
ഇന്നത്തെ വാക്യം
കുറ്റമറ്റ ഒന്നിനായി കാത്തിരിക്കുന്നതിലും നല്ലത് ഒരോ ചെറിയ ചുവടുവയ്പ്പിനേയും ചെറിയ വിജയങ്ങളായിക്കണ്ട് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ മുന്നേറുന്നതാണ്.
