സി.പി. അനിൽകുമാർ

താഴ് വാരത്തു നിന്നും മെല്ലെ മലമ്പാതയിലേക്കു കാറ് പ്രവേശിച്ചു. പോകേണ്ടുന്നത് മലമുകളിലേക്കാണ്. വളരെക്കുറച്ചു വീടുകൾ കൃഷിയിടങ്ങൾക്കിടയിൽ ചിതറിക്കിടപ്പുണ്ട്. തട്ടുതട്ടായി തിരിച്ച പാടങ്ങൾ പച്ച പുതച്ചു കിടക്കുന്നു. കയറ്റം കയറിവന്ന ക്ഷീണം കൊണ്ടാവും കാറ് ഒരു ഇരമ്പലോടെയാണ് മലമുകളിലേക്ക് എത്തിയത്. ഒരു പോസ്റ്റ് ഓഫീസും അതിനോടു ചേർന്ന ചായക്കടയും ഒരു ചെറിയ അനാദിക്കടയും മാത്രമുള്ള ഒട്ടും തിരക്കില്ലാത്ത ഈ ഗ്രാമത്തിലെത്തിയാൽ ആർക്കും തോന്നും കാലം ഇവിടെ നിശ്ചലമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന്.

എന്റെ മുപ്പതു വർഷത്തെ അനുഭവത്തിൽ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ സത്യം ഇതാണ്. ദുബായ് പണത്തെ ആകർഷിക്കുന്നില്ല; പണം വരാൻ ആവശ്യമായ അന്തരീക്ഷമാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്. നികുതി ഇളവുകൾ കൊണ്ട് കുറച്ച് വർഷത്തേക്ക് നിക്ഷേപം നേടാം. എന്നാൽ വിശ്വാസം, നിയമവ്യവസ്ഥ, ആഗോള ബന്ധം, മനുഷ്യവിഭവശേഷി, സാങ്കേതികവിദ്യ, ജീവിതനിലവാരം എന്നിവ ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന പരിസ്ഥിതി മാത്രമേ തലമുറകളോളം മൂലധനത്തെ നിലനിർത്തൂ.

ആരോഗ്യരംഗമാണ് അതിന്റെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായ ഉദാഹരണം. ഒരുകാലത്ത് ചികിത്സയ്ക്കായി യൂറോപ്പിലേക്കോ അമേരിക്കയിലേക്കോ പോകേണ്ടി വന്നിരുന്ന സമ്പന്നർ പോലും ഇന്ന് ദുബായിലെ ആശുപത്രികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. കാരണം ഇവിടെ ആശുപത്രികൾ മാത്രമല്ല വളർന്നത്; മുഴുവൻ ആരോഗ്യ വ്യവസായം തന്നെയാണ് വളർന്നത്. മെഡിക്കൽ ടൂറിസം, റോബോട്ടിക് സർജറി, ജീനോം മെഡിസിൻ, ഡിജിറ്റൽ ഹെൽത്ത്, ടെലിമെഡിസിൻ, പ്രിവന്റീവ് മെഡിസിൻ, വെൽനെസ് റിസോർട്ടുകൾ - ഇവയെല്ലാം ഒരേ സാമ്പത്തിക ശൃംഖലയുടെ ഭാഗമാണ്. രോഗം വന്നാൽ ചികിത്സിക്കുന്നതിലുപരി ആരോഗ്യമുള്ള ജീവിതശൈലി സൃഷ്ടിക്കുന്ന നഗരമാകാനാണ് ദുബായ് ശ്രമിക്കുന്നത്.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എണ്ണയാണ് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്ക് ഇന്ധനമായത്. എന്നാൽ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മൂന്നാം ദശകത്തിൽ ആ കഥ മാറുകയാണ്. ഇന്ന് ദുബായിലെ നയരൂപകർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സംസാരിക്കുന്നത് എണ്ണയെക്കുറിച്ചല്ല; നെറ്റ് സീറോ കാർബൺ, ഗ്രീൻ എനർജി, സുസ്ഥിര നഗരവികസനം, ജലസുരക്ഷ,സ്മാർട്ട് ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ എന്നിവയെക്കുറിച്ചാണ്. ലോകം കാർബൺ പുറന്തള്ളൽ കുറയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, എണ്ണ കയറ്റുമതി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു രാജ്യം തന്നെ ശുദ്ധ ഊർജത്തിലേക്ക് മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ചരിത്രത്തിലെ വലിയ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. എന്നാൽ അതാണ് യു എ ഇയുടെ പുതിയ സാമ്പത്തിക ദർശനം.

കുടുംബ നിക്ഷേപ ഓഫീസുകൾ ഇന്ന് ഓഹരികളിൽ മാത്രം നിക്ഷേപിക്കുന്നില്ല. അവർ സാങ്കേതികവിദ്യ, ആരോഗ്യരംഗം, ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, നവീകരണ ഊർജം, സ്വകാര്യ കമ്പനികൾ, സ്റ്റാർട്ടപ്പുകൾ, റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്, ആഗോള ഇൻഫ്രാസ്ട്രക്ചർ പദ്ധതികൾ എന്നിവയിൽ മൂലധനം വിനിയോഗിക്കുന്നു. യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക എന്നീ മൂന്ന് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളെയും ഒരേസമയം ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന കേന്ദ്രം എന്ന നിലയിൽ ദുബായ് ഈ നിക്ഷേപങ്ങൾക്ക് സ്വാഭാവിക ആസ്ഥാനമായി മാറുകയാണ്.

ലോക ഭൂപടത്തിൽ നോക്കിയാൽ ദുബായുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി അതിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനമാണ്. യൂറോപ്പ്, ഏഷ്യ, ആഫ്രിക്ക എന്നീ മൂന്ന് ഭൂഖണ്ഡങ്ങളുടെ സംഗമസ്ഥാനത്താണ് ഈ നഗരം. ലോകജനസംഖ്യയുടെ വലിയൊരു വിഭാഗത്തിലേക്ക് 10 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ വിമാന സർവീസ് നടത്താൻ കഴിയുന്ന അപൂർവ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. എന്നാൽ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സ്ഥാനം മാത്രം മതിയാകില്ല. അതിനെ സാമ്പത്തിക നേട്ടമാക്കി മാറ്റാൻ അസാധാരണമായ അടിസ്ഥാനസൗകര്യങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. ദുബായ് അതാണ് ചെയ്തത്.

ലോകത്തിലെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും കുടിയേറ്റത്തെ സാമൂഹികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ പ്രശ്നമായി കാണുമ്പോൾ യുഎഇ അതിനെ സാമ്പത്തിക വിഭവമായാണ് കാണുന്നത്. ഈ സമീപനമാണ് ദുബായുടെ ഏറ്റവും വലിയ വ്യത്യാസം. ഇവിടെ ഒരു പ്രവാസി തൊഴിലാളി മാത്രമായല്ല എത്തുന്നത്; അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അനുഭവവും അറിവും സാങ്കേതികവിദ്യയും ആഗോള ബന്ധങ്ങളും പുതിയ ആശയങ്ങളും എത്തുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ഇരുപത് വർഷത്തിനിടെ ഞാൻ കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റം ദുബായുടെ ചിന്താഗതിയിലാണ്. മുമ്പ് ലോകം ദുബായിലേക്ക് വന്നിരുന്നത് ഷോപ്പിംഗിനും ജോലിക്കും ബിസിനസിനുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ലോകം വരുന്നത് ആശയങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കാനും, സാങ്കേതികവിദ്യ പരീക്ഷിക്കാനും, പുതിയ നിക്ഷേപങ്ങൾ ആരംഭിക്കാനുമാണ്. ഈ മാറ്റത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിൽക്കുന്നത് ഊർജവും കൃത്രിമബുദ്ധിയും വ്യാപാരവുമാണ്.

ദുബായുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി അതിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രമല്ല; അതിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ പ്രവചനക്ഷമതയാണ്. നിക്ഷേപകർ ഒരു നഗരത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ അവർ ആദ്യം അന്വേഷിക്കുന്നത് ലാഭമല്ല, സ്ഥിരതയാണ്. കാരണം മൂലധനം ഭയത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. അനിശ്ചിതത്വം നിക്ഷേപത്തെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നു. നിയമത്തിന്റെ വ്യക്തതയും ഭരണത്തിന്റെ തുടർച്ചയും സുരക്ഷിതമായ ജീവിതവും ഉറപ്പുള്ള നഗരങ്ങളിലേക്കാണ് ആഗോള മൂലധനം സ്വാഭാവികമായി ഒഴുകുന്നത്. ദുബായ് ഈ മനഃശാസ്ത്രം വളരെ നേരത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഇന്ന് ലോകം നാലാമത്തെ വ്യവസായ വിപ്ലവത്തിന്റെ നടുവിലാണ്. ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ്, ക്വാണ്ടം കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്, ഡിജിറ്റൽ ഫിനാൻസ്, ബയോടെക്നോളജി, നവീകരണ ഊർജം, ബഹിരാകാശ സാങ്കേതികവിദ്യ, റോബോട്ടിക്സ്, ഡാറ്റാ ഇക്കോണമി എന്നിവയാണ് അടുത്ത മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടിലെ സാമ്പത്തിക ശക്തിയെ നിർണയിക്കാൻ പോകുന്നത്. ഈ മാറ്റത്തെ ഒരു സാങ്കേതിക വിപ്ലവമായി മാത്രം കാണാതെ, പുതിയൊരു സാമ്പത്തിക ക്രമത്തിന്റെ തുടക്കമായാണ് ദുബായ് കാണുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടെ പണിയുന്നത് കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രമല്ല; ഭാവിയിലെ ആഗോള സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പുതിയ സാമ്പത്തിക ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റമാണ്.