ഉപേന്ദ്രൻ മടിക്കൈ
അപ്രത്യക്ഷരായവരുടെ വീടുകൾ
വീടുകൾ
സ്വയം കുന്നുകളാകുന്ന കാല-
മായിരിക്കുമത്.
അപ്രത്യക്ഷരായവരുടെ
വീടുകൾക്ക്
ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ
കാത്തിരിപ്പിൻ്റെ വാടക നൽകുന്ന കാലം.
കൊല്ലാൻ എത്ര നിമിഷം..?
ഞരമ്പ് മുറിയും വരെ,
കൊരൾവള്ളിമുറുകും വരെ.
അത്ര മതിയാകുമോ
അതിർത്തികളിൽ പെയ്യുന്ന മഴ
എൻ്റെയും നിൻ്റെയും
അതിർത്തികൾ വേർതിരിച്ച്
നമുക്കിടയിൽ ഇതേവരെ
ഒരു മഴ പെയ്തിട്ടില്ല.
ഭ്രൂണഹത്യയിൽ ചിലത്
ചോരയാണ് മുന്നിൽ
ശാന്തം, ഇളവർണ്ണം.
ഈ കടൽ കടക്കുവതെങ്ങിനെ
നിദ്രയിൽ വിഷം പൂക്കുമ്പോൾ.
കത്ത്….
കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന്
മടുത്ത ദിവസങ്ങളിലൊന്നിൽ,
നീയെനിക്ക് അയൽവക്കത്തുള്ള
കുട്ടിയുടെ കൈയിൽ
ഒരു കത്തെഴുതി നൽകണം
വീട് പൊളിക്കുമ്പോൾ
പഴയ വീട്
പൊളിച്ചുമാറ്റുമ്പോൾ
ഓർമ്മയുടെ
അടുപ്പും കുണ്ടിൽനിന്ന്
അമ്മ എഴുന്നേറ്റ്
നടന്നെന്നിരിക്കും.









