ജയനൻ
ചതുപ്പുനിലത്തിലെ തവളയും ശങ്കരാചാര്യരും
ചതുപ്പുനിലത്തിരുന്ന്
കാലമെത്രയായ്
തവള
അയാളെ സംവാദത്തിനു വിളിക്കുന്നു...
കിണറ്റിലെ തവളയല്ല;
ചതുപ്പിലെ തവള ഞാൻ...
ഉടലേ ശുഭയാത്ര…
അഹംഭാവത്തെ
ആർജ്ജവമാക്കിയ
മൗഢ്യകുലീനത -
ഉപതാപത്താലെരിയുന്നു;
മനുസ്മൃതിതേവിയ
ഗാർഹസ്ഥ്യം...
ജലത്തിന്റെ ഉപാസകൻ
ദൈവം
പരദേശങ്ങളിൽ നിന്നും
പക്ഷികളെ അയച്ചു;
അവന്റെ യോഗ്യത
നിരീക്ഷിക്കാൻ...
കൂപമണ്ഡൂകം; പഴിയുടെ രൂപകം
നിരന്തരം
പഴികേട്ടു മടുത്തു
വിരസമായ് ജീവനം…
കാലമെത്രയായ്
സഹിക്കുന്നു;
കെഫിയ പുതച്ചുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ
അവൾ
പുലമ്പുകയാണ്
പരിചിതമായ വഴികളെല്ലാം
അടഞ്ഞുപോയി;
മദപ്പാട്
കറവക്കാരൻ മണിയൻപിള്ള
കമ്പിക്കഥയുടെ
രാജകുമാരൻ
കറവകഴിഞ്ഞ്
കഴുകിയ പാത്രം
വെയിലിൽ വച്ചും
പതിവു കണക്കെ
കണ്ണേ… കരളേ… v/s തേനേ… പാലേ…
കുട്ടി
ദൈവത്തോടുചോദിച്ചു:
ദൈവമേ
തീയെ ആളിക്കുന്ന
കാറ്റിനോടോ
നികുഞ്ജം; ഒരു കാല്പനികനുണയുടെ ഒളിയിടം
പൊങ്ങച്ചം തൊടാത്ത
നിർവൃതിയുടെ കാലം
എത്ര മെല്ലെ....
വാഴുന്നോർ
കല്പന
പ്രമാണിക്ക
അകൃത്യ കല്പന
വാഴുന്നോർ തൻ
വരബലം
വരവിളിക്കോലങ്ങൾ
ഋതുപ്പകര്ച്ച
മഴ,വെയില് മനമതില്
അനുദിന ഋതുപ്പകര്ച്ച
മക്കളെപ്പോറ്റുന്നോരമ്മ









