മീരാബെൻ

മൊഹ്‌സീന്റെ കണ്ണടയ്ക്ക് ചതുരഫ്രെയിം ആണ്. അയാൾ അതിലൂടെ എപ്പോഴും എല്ലാത്തിനെയും ഫോക്കസ് ചെയ്തു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇനിയും മെഴുകുതിരിയാവരുത്  ശിരസ്സറ്റവാക്കുകളെ,  ശൂന്യമായചേഷ്ടകളെ ഇരുട്ടുവളരുന്ന താഴ്വരകളിൽ  ഉപേക്ഷിക്കുക വികൃതമായ ചിരികളെ വിളറിയ  ദുരഭിമാനത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളെ ചമ്മട്ടികൾകൊണ്ടു പ്രഹരിക്കുക ചുടുമാംസത്തിനു കാത്തുനിൽക്കുന്ന വേട്ടനായ്ക്കളുടെ വിഷാദഭരിതമായ  നുണകളെ ആത്മാവില്ലാത്ത,  മൃതമായ  ശരീരങ്ങളെയെന്ന പോൽ  കടലിലെറിയുക ദേശാന്തരംചെയ്ത പക്ഷികൾക്കായി  സ്വയം  എരിഞ്ഞുതീരരുത് നമ്മൾ  വീടുനഷ്ടപ്പെട്ടവർ അസ്ഥിഖണ്ഡങ്ങൾ പോലെ ഒഴുകിനടക്കുന്നവർ. മേൽക്കൂര ചോർന്നൊലിക്കാത്ത പുതിയവീട്ടിൽ പ്രണയനിർഭരമായ  നിശ്ശബ്ദത നിന്നെ അച്ഛനെന്നുവിളിക്കും